நினைத்துப்பார்க்கிறேன்

திங்கள், 14 ஜனவரி, 2013

அனைவருக்கும் எனது புத்தாண்டு மற்றும் பொங்கல் நல் வாழ்த்துக்கள்!

(மேலே உள்ளவை இன்று எனது வீட்டின் முன்பு எனது மனைவி

போட்ட கோலங்களின் புகைப்படங்கள்)

பொங்கல் என்றாலே நண்பர்களுக்கும் உறவினர்களுக்கும்

வாழ்த்து அட்டை அனுப்புவது நம்முடைய வழக்கம்.

நான் சொல்லுவது இந்த கைப்பேசியும் மின்னஞ்சலும்

இல்லாத காலங்களில். இப்போது இது மெல்ல மறைந்து

வருவதாக தெரிகிறது. இந்த ஆண்டு ஆங்கிலப்

புத்தாண்டு வாழ்த்து அட்டைகளுக்கு இருந்த கிராக்கி

பொங்கல் வாழ்த்து அட்டைகளுக்கு இல்லை என்கிறது

பத்திரிக்கை செய்தி.

நானும் 1961 முதல் 2004 வரை 44 ஆண்டுகள்

அனுப்பிக்கொண்டு இருந்தேன் என்பதை

இருந்தேன்.

புது தில்லியில் ‘கரோல்பாக்’கில் திரு இராமநாத ஐயர்

மெஸ்ஸில் 1968 ல் தங்கியிருந்த போது எனக்கு

அறைத் தோழனாக இருந்தவரும், எனக்கு

எல்லா விதத்திலும் உதவியாக இருந்தவரும்,

எனது சுக துக்கங்களில் பங்கேற்றவரும் என்னால்

வாழ்நாள் முழுதும் மறக்க இயலாதவருமான

நண்பர் திரு S.சிவக்குமார் அவர்களுக்கு,

1974 ஆம் ஆண்டு பொங்கலுக்கு வழக்கம்போல்

வாழ்த்து அட்டை அனுப்பியிருந்தேன்.

அப்போது புது தில்லியில் சிண்டிகேட் வங்கியில்

பணி புரிந்துகொண்டு இருந்தேன். எனக்கு திருமணம்

ஆகி மூன்று மாதங்கள் தான் ஆகி இருந்தன.

எனது வாழ்த்துக்கு நன்றி தெரிவிக்கும் விதமாக,

திரு சிவக்குமார் அவர்கள் அப்போது 9 மாத

கைக்குழந்தையாயிருந்த அவரது மகனின்

புகைப்படத்திற்குப் பின்னால் தனது நன்றியை

கைப்பட எழுதி அனுப்பியிருந்தார். அவரது

கவிதை நடையும், அதன் ஊடே அவர் எங்களை

வாழ்த்திய விதமும் என்னைக் கவர்ந்ததால்

அதை 39 ஆண்டுகள் ஆனாலும் பாதுகாத்து

வைத்திருக்கிறேன்.

அதை உங்கள் பார்வைக்காக வைக்கிறேன்.

அவரது மகனின் புகைப்படம் (இப்போது 39 அகவை உள்ள இளைஞர்)

“வாழ்த்துக்கு நன்றி நண்ப!

ஆயினும்-

பொங்கலன்று பொங்கலன்று